Persian 2025

نمی دانم چہ منزل بود شب جای کہ من بودم بهر سو رقصِ بسمل بود شب جای کہ من بودم پری پیکر نگاری، سرو قدی، لالہ ز خساری سراپا آفتِ دل بود، شب جای کہ من بودم رقیباں گوش بر آواز او در ناز و من ترسان سُخن گفتن چه مشکل بود شب جای کہ من بودم خدا خود میرِ مجلس بود، اندر لامکاں خسرو محمد(ص) شمع محفل بود شب جای کہ من بودم

رسید مژده که ایّام غم نخواهد ماند توانگر دل درویش خود به دست آور سحر، کرشمہ صُبحم بشارتی خوش داد ز مهربانی جانان طمع مبر حافظ

چنان نماند و چنین نیز هم نخواهد ماند کہ مخزن زر و گنج و درم نخواهد ماند کہ کس ھمیشہ گرفتار غم نخواهد ماند کہ نقشِ جور و نشانِ ستم نخواهد ماند

بھر ایں فرمود با موسیٰ خدا کاے کلیم الله ز من میجو پناه گفت موسیٰ من ندارم آن دهان از دهان غیر کے کردی گناه

وقتِ حاجت خواستن اندر دعا بادھانے کہ نکردی تو گناه گفت ما را از دهان غیر خواں از دهان غیر برخواں کاے الہ